ការជក់បារីមានឥទ្ធិពលអវិជ្ជមានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរទៅលើគុណភាពនៃប្រព័ន្ធបន្តពូជទាំងបុរស និងស្ត្រី ដែលត្រូវបានស្រាវជ្រាវ និងបញ្ជាក់តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ។ យោងតាមសមាគមវេជ្ជសាស្ត្របន្តពូជអាមេរិក (ASRM) អត្រានៃការពិបាកមានកូនចំពោះអ្នកជក់បារី គឺខ្ពស់ជាងអ្នកមិនជក់បារីរហូតដល់ទៅ ២ដង។
សារធាតុពុលនៅក្នុងផ្សែងបារី (ដូចជា នីកូទីន សារធាតុស្យានីត និងកាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត) ធ្វើឲ្យកោសិកានៃសរីរាង្គបន្តពូជឆាប់ចាស់ជាងវ័យ និងបំផ្លាញ DNA របស់កោសិកាមេជីវិត។
ផលប៉ះពាល់នៃការជក់បារីលើប្រព័ន្ធបន្តពូជស្ត្រី
មនុស្សស្រីកើតមកមានចំនួនមេជីវិតញី (ពង) កំណត់ពីកំណើត។ ការជក់បារីនាំសារធាតុគីមីទៅបំផ្លាញស្តុកមេជីវិតទាំងនេះជាអចិន្ត្រៃយ៍៖
- បាត់បង់មេជីវិតញីលឿនជាងមុន៖ សារធាតុគីមីក្នុងផ្សែងបារីជម្រុញឲ្យមេជីវិតញីឆាប់ងាប់។ វាអាចបណ្តាលឲ្យស្ត្រីអស់រដូវមុនអាយុពី ១ ទៅ ៤ឆ្នាំ។
- ខូចគុណភាពមេជីវិតញី៖ ការជក់បារីបណ្តាលឲ្យមានភាពមិនប្រក្រតីនៃហ្សែន (Genetic) នៅក្នុងមេជីវិតញី ធ្វើឲ្យមេជីវិតនោះខ្សោយ និងមិនអាចលូតលាស់ទៅជាពងដែលបង្កកំណើតបាន
- ប៉ះពាល់ដល់ស្រទាប់ស្បូន៖ សារធាតុនីកូទីនធ្វើឲ្យស្ទះ ឬកាត់បន្ថយលំហូរឈាមទៅកាន់ស្បូន ដែលធ្វើឲ្យមេជីវិតញីដែលបង្កកំណើតរួច ពិបាកទៅនៅក្នុងស្រទាប់ស្បូន។
- ប្រឈមខ្ពស់នឹងការរលូតកូន៖ ដោយសារតែ DNA នៅក្នុងមេជីវិតរងការខូចខាត ស្ត្រីដែលជក់បារីមានអត្រាខ្ពស់ក្នុងការរលូតកូននៅដំណាក់កាលដំបូង ឬកូនក្រៅស្បូន។
ផលប៉ះពាល់នៃការជក់បារីលើប្រព័ន្ធបន្តពូជបុរស
គុណភាពមេជីវិតឈ្មោល (ស្ពែម) រងការវាយប្រហារដោយផ្ទាល់ពីការជក់បារី ដែលប៉ះពាល់ទាំងចំនួន ទម្រង់ និងល្បឿនហែល។
- កាត់បន្ថយចំនួន និងល្បឿនមេជីវិតឈ្មោល៖ បុរសដែលជក់បារីមានការថយចុះយ៉ាងខ្លាំងនូវចំនួនមេជីវិតឈ្មោលសរុប និងសមត្ថភាពហែលទៅរកមេជីវិតញី។
- ការបែកបាក់ DNA របស់មេជីវិតឈ្មោល៖ ការជក់បារីបង្កឲ្យមានសម្ពាធអុកស៊ីតកម្ម (Oxidative Stress) ដែលបំផ្លាញខ្សែ DNA នៅក្នុងមេជីវិតឈ្មោល។ ទោះបីជាមេជីវិតនោះអាចទៅបង្កកំណើតបាន ក៏វាបង្កើនហានិភ័យនៃការរលូតកូនខ្ពស់ដែរ។
- ទម្រង់មេជីវិតឈ្មោលមិនប្រក្រតី៖ វាធ្វើឲ្យកើនឡើងនូវចំនួនមេជីវិតដែលមានរូបរាងមិនប្រក្រតី (ខូចក្បាល ខូចកន្ទុយ) ដែលធ្វើឲ្យពួកវាពិបាកទម្លុះចូលទៅបង្កកំណើតជាមួយមេជីវិតញី។
